Ik fotografeer al meer dan veertig jaar. De foto’s die ik maak kan ik niet los zien van mijn beroep als psycholoog. Ik fotografeer graag mensen en ben daarbij met name geboeid door de kronkels (“windingen”) in iemands geest. Er zitten heel véél kronkels in onze geest, zowel grote als kleinere. Daarbinnen – en dat weet ik beroepshalve maar ook introspectief- wonen natuurlijk de edele motieven. Maar we vinden er ook al onze neurotische gedragspatronen, onze wanhoop, moordfantasiën, vakan0eherinneringen, enig exhibitionisme (al dan niet ondeugend van aard) – en verder legio ander materiaal. Mijn motto ten opzichte van dit alles is ten diepste: ja, de zaken van het leven verdienen zeker onze serieuze aandacht. Maar laten we niet er daarnaast nog eens extra zwaar over doen! Want dan krijgt krijgt alles nog eens een zwieper mee die het drama vergroot maar een allesbehalve productieve uitwerking heeft.
Dus: serieus maar niet zwaar.
Ondertussen blijf ik dus gewoon nieuwsgierig kijken naar mensen, met een meelevende zachte glimlach om mijn mond en ik help waar ik helpen kan. Sowieso zijn de mensen die ik zie en fotografeer al0jd kleurrijk, op een paar na die liever huizen in zwart-wit.
Samenvattend: geboeid door mensen en de kronkels van hun geest, maar nooit vanuit een oogpunt van “gutgut, wat is het allemaal zwaar!” Liever vanuit een zekere lichtheid. Het leven is soms al pittig genoeg.
Bekijk meer werk van Felix via: felixpuntfotografie.nl